Sto godina fudbala u Vlasotincu – Period od osnivanja Vlasine do rata

Fudbal se u svetu pojavljuje krajem 19. veka, najpre u Engleskoj a onda se odatle širi ne samo po Evropi nego i svetu. Magična igra loptom na zelenom pravougaoniku geometrijskom progresijom osvaja ljude širom sveta, pa ni Srbija nije mogla da ostane po strani.

Vest o novoj igri, koja osvaja zemaljsku kuglu, u Srbiju donose uglavnom studenti koji su pohađali strane univerzitete u Zapadnoj Evropi a sa studentima stižu i lopte, pravila i ostalo što je potrebno za novu igru. Prvu loptu u Srbiju je doneo Hugo Buli, student trgovine u Hamburgu, Nemačka 1896, on formira prvi samostalno fudbalsko društvo pod imenom „Društvo za igranje loptom“.

Početkom 20. veka formiraju se prvi klubovi u Srbiji u Kragujevcu Šumadija (1903), u Beogradu se osnivaju FK BSK (1911) , FK Velika Srbija (1913), FK Srpski mač (1913)…

Vlasotince nije moglo da ostane po strani i Vlasotinčani sa oduševljenjem prihvataju fudbalsku igru.

Vojslav Popović, iz Vlasotinca, student trgovine u Beču, 1920. godine u rodni grad donosi prvu fudbalsku loptu i sa drugovima i prijateljima počinje da igra, najpre na poljančetu a onda i na pravom igralištu koje je napravio na svom imanju. Igralište se nalazilo na mestu zvanom Rosulja gde se i danas nalazi. Igralište je Popović poklonio FK Vlasina koji je formirao iste godine.

Najpre su Voja i drugari igrali između sebe uz prisustvo i oduševljenje sve više pristalica i poklonika nove igre. Kasnije počinju da se igraju i utakmice sa drugim klubovima iz drugih gradova ali i samog Vlasotinca. u Vlasini su u to vreme pored Vojslava Popovića igrali i Božidar Bojković, Dobrivoje Hadži-Đokić, Radivoje Popović, Jordan Živković, Aleksandar Stanković, Sava Prikić, Aleksandar Crnatović, Đura Rančić, Sreten Popović, Branko Popović.

U gradu na Vlasini formiraju se još dva fudbalska kluba – Dečanski i Omladina. Dva nova kluba nisu nikako uspevala da se suprotstave Vlasini i na kraju su se spojili sa njom. Sportski klub Omladina činili su Gradimir Ćukalović, Branko Popović, Stojan Živković Dičko, Milorad Valčić, LJubomir Stamenković, Božidar Stevanović, Sreten Đekić, Žika Petković Ćurčija, Jovan Stanković Ravnodelac, Blagoje Zdravković Coka, Stevan Popović, LJuba Stanković Kaleja.

Drugi gradski rival Vlasine SK Dečanski je bio tim sačinjen od srednjoškolaca i studenata koji su studirali u raznim gradovima odakle su donosili neke fudbalske novine. Za SK Dečanski su igrali: Dragoljub Vidosavljević, Nikola Ličanski, Živojin Marinković, Sreten Stanimirović Javorac, Dimitrije Stamenković Tamburdžija, Boža Dimitrijević, Čeda Đekić Glibavica, Vukašin Išljamović, Dragomir Bošković, Boža Mančić, Dobrivoje Daskalović.

Nakon spajanja sa Omladinom i Dečanskim Vlasina ima još jači sastav i beleži sve veće uspehe. U to vreme Vlasotinčani su se takmičili u ligi Leskovačka župa sa klubovima Josif, Momčilo LSK, Topličanin, Jugoslavija, Jablanica, Veternica.

Konkurenciju Vlasina dobija 1930. godine kada se osniva još jedan fudbalski klub, Vlasotinački sportski klub odnosno VSK koji će biti pravi rival kluba sa Rosulje. Novoformirani klub 1934. godine postaje prvak Vlasotinca nadmašivši gradskog rivala. Za ekipu VSK su igrali : Živojin Dinkić, V.Ćukalović, D.Kosanović, Čeda Anđelković, Aleksandar Šušulić, B.Popstojanović, M.Cakić, L.Jović, golman Dobrivoje „Hiden“ iz Kruševice, V.Kocanović…

Postojanje konkurentnog kluba primorava ljude iz Vlasine da počnu ozbiljnije da rade što donosi kvalitet pa klub sa Rosulje postaje prvak provincije i župe za 1935-36 što mu donosi i plasman u viši rang, Niški loptački podsavez. U prvenstvu niškog podsaveza Vlasina je pružila solidne igre i izborila opsatnak. Zbog reorganizacije već u narednom prvenstvu Vlasotinčani su odlukom podsaveza morali da se vrate u Leskovačku župu u kojoj postaju prvaci. Usledio je drugi svetski rat pa su zamrle sve aktivnosti Vlasine.

Projekat je sufinansiran iz budžeta opštine Vlasotince. Stavovi uneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.